دانلود پایان نامه

دانلود متن کامل از لینک زیر :

دانلود متن کامل پایان نامه ارشد :

پایان نامه اثر برنامه ریزی چندبعدی بر رشد زبان گفتاری کودکان دوره آمادگی 6-5 ساله شهر تهران

«کودکی پنج و نیم ساله تصویر اتومبیلی را می کشید اما مدادش شکست، با وجود این سعی می کرد که با فشار دادن مداد بر کاغذ، شکل چرخ ماشین را کامل کند. اما در کاغذ چیزی جز اثر فرو رفته ی شکسته ی مداد به چشم نمی خورد. کودک زیر لب با خود می گفت: مداد شکست. بعد مداد را کنار گذاشت و آبرنگ را برداشت و شروع به کشیدن اتومبیلی کرد که در تصادف خرد شده است. بیان خودمدارانه کودک که اتفاقا برانگیخته شده بود، آشکارا فعالیت او را تحت تاثیر قرار داد. به نحوی که ناممکن بود آن را با فرایندی بی ارتباط به اندیشه ی کودک و پدیده جنبی که در فعالیت فکری کودک دخالتی ندارد اشتباه کرد. ما به رای العین دیدیم که چگونه گفتار خودمدارانه در ابتدا نتیجه ی نهایی یا مرحله ی حساس هر نوع فعالیت را مشخص می ساخت و به تدریج به میانه و سرانجام به آغاز فعالیت کشانده می شد و مسؤولیت جهت بخشی و طرح ریزی را عهده دار می گشت و اعمال کودک را تا حد رفتار غایتمندانه اعتلا می داد» (به نقل از ویگوتسکی، ترجمه قاسم زاده، 1387، ص50).

از دیدگاه ویگوتسکی روند رشد اندیشه در فاصله ی زمانی کوتاه، از پیدایش گفتار خودمدارانه تا ناپدید شدن آن و در چارچوب رشد زبان به طور کلی به این شکل صورت می پذیرد که کارکرد اولیه ی گفتار هم در بزرگسالان و هم در خردسالان ارتباط و برخورد اجتماعی است. بنابراین ابتدایی ترین گفتار کودک ضرورتا اجتماعی است که در آغاز کلی و چند کارکردی است و سپس کارکردهایش از هم متمایز می شوند. در سن معینی، گفتار اجتماعی کودک به طرز کاملا بارزی به دو بخش گفتار خودمدارانه و ارتباطی (ارتباطی یا تفاهم پذیر اصطلاحی است که ویگوتسکی برای آن قسمت از گفتار مطرح می کند که پیاژه آن را اجتماعی می داند) تقسیم می گردد. از نظرگاه وی این دو صورت گفتار ارتباطی و خودمدارانه هر دو اجتماعی اند، هرچند که کارکردشان فرق می کند.

آزمایش های ویگوتسکی نکته ی مهم دیگری را هم عنوان می کنند که تاکنون بدان توجه نشده است و آن عبارت است از نقش فعالیت کودک در تحول فرایندهای فکری خویش. ویگوتسکی دریافت که گفتار خودمدارانه در خلاء اتفاق نمی افتد، بلکه مستقیما با درگیری های عملی کودک با جهان واقعی ارتباط دارد. آزمایش های پیاژه او را به این اعتقاد رساندند که کودک در مقابل تجربه، نفوذناپذیر است. او می گوید انسان ابتدایی تنها در چند مورد مخصوص و محدود فعالیت عملی می توانست از تجربه چیزی بیاموزد. پیاژه کشاورزی، شکار و تولید با دست را به عنوان این موارد نادر ذکر می کند. اشترن، پیاژه را به سبب آنکه اهمیت موقعیت و محیط اجتماعی را چنان که باید منظور نمی کند، مورد انتقاد قرار داده است و اینکه سخن کودک بیشتر خودمدارانه است تا اجتماعی، تنها به سن وی ارتباط ندارد به شرایط پیرامونی او نیز وابسته است. پیاژه کودکان را هنگام بازی در کودکستان معینی مشاهده می کرد. ضریب های وی فقط در مورد محیط اجتماعی خاص اعتبار دارد. هنگامی که سرتاسر فعالیت کودک به صورت بازی درمی آید، با حرف زدن های فردی فراوانی همراه می شود. اشترن خاطرنشان می سازد که در کودکستان های آلمان که کودکان فعالیت های گروهی بیشتری دارند، ضریب خودمداری تا حدی پایین تر است و گفتار کودکان در محیط خانه و در سنین پایین تر به طور مسلط گرایش به اجتماعی شدن دارد (لاند، ترجمه قاسم زاده، 1388).

[1] -Monologue

[2] – Representation

[3] – Egocentric

دسته‌ها: آموزشی