دانلود پایان نامه

عوامل تعیین کننده مراحل یادگیری

ارتباط شناختی بین پیچیدگیهای معنایی و نحوی این تکواژ هاست که کلید مراحل تحول است، نه بسامد کاربرد آنها در گفتار بزرگسال. پیچیدگیهای نحوی و معنایی زمانی آشکار می شوند که به مراحل یادگیری در زبانهای دیگر توجه کنیم. برای مثال، مفهوم واقعی «جمع» (یک و بیشتر از یک) واقعاً ساده است و کودک آن را به سرعت فرا می گیرد؛ با این وجود، نشانه گذاری جمع در عربی مصری بسیار پیچیده می باشد و استثناهای زیادی در آن وجود دارد. در مقایسه با پیش دبستانی های انگلیسی زبان، اکثر نوجوانان مصری همچنان در رابطه با «جمع» مشکل دارند.

تفاوت جنسیت نیز می تواند مشکل ساز باشد. در زبان انگلیسی، مانند زبان فرانسوی، تنها دو جنسیت، مرد و زن، وجود دارد؛ با این وجود، اکثر واژه های انگلیسی برای جنسیت نشانه گذاری نشده اند. فولانی[1]، که یک زبان نیجری- کنگویی است، حدوداً شامل دوازده جنسیت می باشد. به علت پیچیدگی معنایی و نحوی این شکلها، کودکان فولانی زبان، نسبت به کودکان انگلیسی زبان، نشانه های جنسیت را در مدت زمان طولانی تری فرا می گیرند.

تحول صرفی اولیه فعل امکان دارد به جنبه های معنایی زیر ساختی فعل مربوط باشد (بلوم[2]، لیفتر[3] و هیفتز[4]، 1980). کودک به تدریج مراحل نخستین افعال عمومی و غیر اختصاصی نظیر make,go,do را فرا می گیرد. با گسترش فراگیری این نوع افعال، نشانه های صرفی به سرعت ظاهر می شوند؛ در نتیجه یادگیری صرفی اولیه، ممکن است به صورت واژه به واژه باشد. در مقابل، احتمال دارد که افعال اختصاصی تر نشانه گذاری نشده باشند.

به نظر می رسد مفهوم واقعی «زمان فعل» عامل مهمی برای نشانه گذاری باشد. برای مثال، زمان «حال استمراری» مربوط به افعالی می باشد که نشانگر واقعه ای مستمر هستند، مانند رانندگی کردن در جمله «من دارم رانندگی می کنم»؛ اما در مورد افعالی که نشانگر واقعه ای منفصل می باشند، به کار نمی رود، مانند شکستن یا افتادن در جمله «فنجان از دست من افتاد» و در مقابل «زمان گذشته» در مورد افعال اخیر بکار می رود. کاربرد صرفی اولیه محدود است.

یادگیری صرفی مستلزم تفکیک درست واژه ها به تکواژها و طبقه بندی معنایی صحیح آنها می باشد. در صورت تفکیک کمتر از حد، واژه یا عبارت به تعداد مناسبی از تکواژها تجزیه نخواهد شد. نتیجه، ابداع جملاتی مانند “He throw-uped at the party” یا “I Linke jump-roping” خواهد بود. مثال خوب دیگر، روش یادگیری الفبا می باشد: “…J,k,Elemeno, p,Q,…” در تفکیک بیش از حد، کودک تکواژهای بسیار زیادی را به کار می برد، مانند “Daddy, you’re interring-upt me!”.

پسرم، تد، به افراد بزرگسال dolts می گفت. او واژه adult را بیش از حد به حرف تعریف “a” و واژه ی dolt تفکیک می کرد. به عقیده تعدادی از دوستانم، شاید پسرم تیزبین تر از ما که به او امتیاز حیات دادیم، باشد!

در همه زبانها، کودکان تکواژها را به شیوه مشابهی یاد نمی گیرد. در زبانهای چند تکواژی مانند موهاوک[5]، زبان بومی کبک جنوبی و نیویورک شمالی، در ابتدا کودکان واژه هایی را که شامل تکواژهای زیادی هستند، به جای تکواژ به هجا تقسیم می کنند (میتوم[6]، 1980). این کودکان احتمال دارد به هجاهای تکیه دار بیشتر از تکواژها توجه کرده و آنها را بیان کنند. به هر حال در انگلیسی تحول صرفی مهمتر است.

قوانین صرفی به نوع و طبقه ی واژه ها مربوط می باشند. از این رو، -ing فقط با افعال کنشی بکار می رود. در صورت طبقه بندی اشتباه، امکان بروز خطا وجود دارد. احتمال دارد کودک پیشوندها و پسوندهای صرفی نامناسبی را به کار ببرد، مانند نمونه ی ذیل:

کاربرد اسم به عنوان فعل           I’m jelling my bread

در حالیکه به طور معمول می گوییم    “buttering my bread”

کاربرد ضمیر به عنوان اسم              I got manys

کاربرد صفت به عنوان قید               He runs fastly

اغلب این اشتباهات نشان دهنده محدودیت خزانه واژه های توصیفی کودک می باشند. یکی از موارد جالب به پسرم، جیسون، مربوط می شود که بعد از یک خواب نامنظم گفت “I hate nightmaring“.

طبقه بندی کمتر از حد، در صورت به کار بردن قانون طبقه ای برای زیر طبقات رخ می دهد، مثل -ed، نشانه گذشته با قاعده، روی افعال بی قاعده. مثالهای دیگری در ذیل آمده اند:

(کاربرد نادرست s، نشانه جمع، روی یک اسم جنس)     I saw too many polices.

(کاربرد نادرست -ing، نشانه حال استمراری، روی فعل حالت) I am hating her.

سرانجام، در طبقه بندی بیش از حد، کودک یک تکواژ محدود را برای واژه های دیگر به کار می برد، مانند unsad و unbig. اکثر گفته های خنده دار کودکان ناشی از اشتباه در تفکیک یا طبقه بندی هستند.

تکواژهای اولیه دیگر

تکواژهای دیگر در چارچوب مراحل براون[7] ظاهر و فرا گرفته می شوند، اما براون جزئیات را مطالعه نکرده است؛ در نتیجه آگاهی ما از اکتساب آن مراحل اندک است.

افعال معین

افعال معین، یا کمکی، در انگلیسی را می توان به صورت اصلی، مثل have,be و do، یا به صورت ثانویه (وجهی، ساختی)[8] مثل may,can,shall, will و must دسته بندی نمود. به طور کلی، افعال کمکی صرفاً برای سئوالی کردن جمله با فاعل جابجا می شود یا شکلهای منفی را ایجاد می کنند. نمونه هایی از شکلهای کمکی در ذیل آمده اند:

(شکل جابجا شده      Are you running in the race?

گفته “you are running …” )

(شکل جابجا شده گفته     What have you done?

“you have done …?”)

(شکل منفی)      I can’t help you.

(شکل منفی)      I may not be able to go.

فعل ربطی (to be) از این قانون مستثناست، چون هم می تواند جابجا شود و هم صورت منفی بسازد، مانند “Is she sick?” یا “This isn’t funny”.

(ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

متن کامل را می توانید دانلود نمائید

چون فقط تکه هایی از متن پایان نامه در این صفحه درج شده (به طور نمونه)

ولی در فایل دانلودی متن کامل پایان نامه

همراه با تمام ضمائم (پیوست ها) با فرمت ورد word که قابل ویرایش و کپی کردن می باشند

موجود است

فایل ها برای اینکه حجم آنها پایینتر شود وراحتتر دانلود شوند با فرمت rar یا zip فشرده شده و پسوردگذاری شده اند. پسورد همه فایل های این سایت یکسان است.

برای دریافت پسورد فایل اینجا کلیک کنید

لینک دانلود تحقیق :  بررسی مراحل رشد زبان در یک کودک طبیعی انگلیسی زبان