دانلود پایان نامه

صورت بپذيرد و چنانچه اعمال خارج از اين بحث صورت گرفته باشد جزو اعمال ورزشي محسوب نخواهد شد و از فعاليت هاي بند 3 ماده 59 نيز نمي توان استفاده نمود. بعنوان نمونه ضربات مشت به بدن طرف مقابل در درگيري هاي خياباني هيچگاه مورد تاييد قانونگذار نبوده و نخواهد بود به بهانه اين كه اين حركات جزو حركات و اعمال ورزشي مي باشد نمي توان آن را وارد حيطه ماده مذكور نمود.106
قسمت 2: مكان در حوادث ورزشي:
چنانچه فعاليت ورزشي توسط افراد صلاحيت دار كه همان ورزشكاران مي باشد صورت پذيرد107 در صورتي مورد تاييد قانون گذار مي باشد كه در مكان هاي خاص مربوط به آن دسته ورزشي اتفاق افتاده باشد بعنوان مثال فوتبال در زمين چمن ، كشتي در روي تشك كشتي ، واليبال در زمين هاي آماده شده مربوط به اين رشته . بنابراين با اين فرض بايد بيان نمود چنانچه حادثه اي در غير محل و مكان هاي ورزشي اتفاق بيفتد حتي اگر اين اعمال توسط ورزشكاران صورت پذيرد مورد تاييد قانونگذار نمي باشد. بعنوان مثال چنانچه صدمه اي بواسطه بازي كشتي در خيابان يا فوتبال در خيابان رخ دهد بعلت اينكه اين اعمال در مكان مورد نظر قوانين آن ورزش اتفاق نيفتاده مورد تاييد قانون نمي باشد و خطاكار ملزم به جبران خسارت مجازات مروبط در قانون مي باشد.
قسمت 3: زمان در حوادث ورزشي:
در مورد زمان در فعاليت هاي ورزشي بايد قائل به تفكيك شد و ورزش ها را به دو قسمت از لحاظ زماني تقسيم نمود .
1- ورزش هايي كه در يك تايم زماني مشخص صورت مي پذيرند و بايد صرفا ً فعاليت مربوط به آن ورزش در همان فاصله زماني مقرر در قانون انجام شود و چنانچه پس از پايان اين زمان مقرر شده در قانون حادثه اي براي هر يك از ورزشكاران اتفاق بيفتد قانون از حركت انجام شده حمايتي نخواهد كرد بعنوان مثال فوتبال طي دو وقت 45 دقيقه اي صورت مي پذيرد چنانچه فعاليت هاي قانوني در اين زمان توسط ورزشكار صورت گرفته باشد مي تواند از مصونيت موجود در ماده 59 استفاده نمايد اما چنانچه پس از سوت پايان مسابقه حتي بواسطه عمل ورزشي ورزشكار حادثه اي اتفاق بيفتد اين حادثه قابل دفاع تحت عنوان علل موجه جرم نخواهد بود و با فرد مذكور طبق قوانين برخورد خواهد شد. يا مثال ديگر در ورزش كشتي مي باشد چناچه پس از سوت داور مسابقه فني توسط كشتي گير به هر صورت پذيرد هر چند كه به طور كاملا ً قانوني باشد اما بعلت اينكه خارج از وقت مقرر بوده است جرم و قابل مجازات است.
2- دسته دوم ورزش هايي مي باشند كه با شروع بازي مسابقه شروع مي شود و با پايان آن مسابقه خاتمه مي پذيرد كه اغلب در اين ورزش ها نتيجه بازي تعيين كننده مي باشند بعنوان مثال واليبال در سه ست 25 امتيازي مي باشد كه چنانچه پس از ختم امتياز 25 ورزشكار بدون توجه به پايان يافتن مسابقه عملي انجام دهد كه حتي اين عمل مغاير با عمليات ورزشي نباشد و صدمه اي به غير وارد نمايد عمليات مذكور شامل بند 3 ماده 59 محسوب نخواهد شد و جرم محقق شده و قابل مجازات خواهد بود.

بند 2: اشخاص موضوع بند 3 ماده 59
در بند 3 ماده 59 تعريف واضح و روشني از فردي بعنوان ورزشكار وجود ندارد و صرفا ً با توجه به صراحت ماده كه مي گويد : ” عمليات ورزشي” بايد نتيجه گرفت كه اين اعمال بايد توسط ورزشكار صورت بپذيرد. از طرفي عمليات ورزشي به طور مطلق و عام آمده است كه بايد گفت هر فعاليت فردي يا گروهي كه در راستاي ورزش صورت گرفته باشد را شامل مي شود و افرادي را كه مبادرت به اين نوع فعاليت مي نمايند را ورزشكار ناميده لذا اگر حادثه از جانب فرد ورزشكار ناشي نگردد از شمول اين ماده خارج است.
از طرفي نيز بايد علاوه بر ورزشكاران كه بصورت مستقيم در فعاليت هاي ورزشي دخالت دارند و مشغول انجام مسابقه مي باشند به اشخاص و گروه هاي ديگر كه به طور غير مستقيم در فعاليت هاي ورزشي فعاليت مي نمايند نيز توجه نمود كه اين افراد شامل تركيب دهندگان مسابقات ورزشي ، داوران ، پزشكان و … نيز مي باشند.
قسمت 1: ورزشكاران:
مقصود از ورزشكار كسي است كه در حال اجراي عمليات در يكي از رشته هاي ورزشي مجاز در چهارچوب قانون است. ورزشكار به كسي اطلاق مي گردد كه به طور مستقيم به فعاليت ورزشي خاصي مي پردازد و شامل افرادي چون پزشكان ، تركيب دهندگان مسابقات و … نخواهد شد و در اين راستا صور مختلفي در مورد ايراد صدمه جسماني از سوي ورزشكار نسبت به غير ورزشكار صورت مي پذيرد.108
1-1-2- صورت اول : در اين حالت كه در ورزشهاي انفرادي بيشتر ديده مي شود، صدمه حاصله در نتيجه اقدام خود ورزشكار است اين صدمات و جراحات ، غالباً ناشي از بي احتياطي و يا عدم مهارت خود ورزشكار ناشي مي شود. بعنوان نمونه، فرود ورزشكار ژيمناستيك از ميله بارفيكس كه منجر به ورود صدمه به خود وي مي باشد و علي القاعده جرم محسوب نمي شود109.
2-1-2- صورت دوم: اين حالت كه بيشتر در ورزشهاي جمعي حاصل مي شود يا از بي احتياطي و عدم مهارت خود ورزشكار و يا نقض وسايل ورزشي اش مي باشد و يا از ناحيه ورزشكاران ديگر، كه در صورت اخير، به شرط رعايت كليه مقررات ورزشي مربوطه، عمل آنها جرم محسوب نمي شود. وليكن اگر صدمه و يا جراحت حاصله ناشي از خطاي ورزشكار مقابل باشد در اين صورت عمل ورزشكار مقابل كه صدمه و جراحت را سبب شده ، جرم محسوب مي شود و اگر صدمه حاصله ناشي از خطاي طرفين ورزشكار باشد به نظر مي آيد عمل هر دو جرم محسوب مي شود منتها در پرداخت خسارت، با رجوع به نظريه كارشناس بايد سهم هر يك تعيين شود و در صورت فوت به جهت شركت در قتل غير عمدي، نيمي
از ديه ، هر چند نتوان سهم او را دقيقاً تعيين كرد، بعهده ورزشكار مقابل است.
3-1-2- صورت سوم: كه صدمه به غير ورزشكاران صورت مي گيرد خود در دو حالت قابل بررسي است يكي با رعايت مقررات و ديگري بدون رعايت مقررات.
در مورد اخير در بخش آتي سخن به ميان خواهد آمد و ليكن در حالت اولي، يعني اگر با رعايت مقررات عمل ورزشي صورت گرفته باشد مثلاً ورزشكاري نيزه خود را بر اساس مقررات پرتاب كند حال اگر در اثر پرتاب به تماشاگران صدمه وارد گردد ، در صورتي كه هيچ سهل انگاري و يا بي مبالاتي از سوي ورزشكار صورت نگرفته باشد مسئوليتي متوجه وي نمي باشد و ليكن در صورتي كه تماشاگران در جايگاه غير مجاز قرار گرفته باشند، پرتاب كننده نبايد اقدام بكند هر چند داوران اين اجازه را به او بدهند.
در امريکا، برخورد دادگاهها در مسئول شناختن كساني كه داوطلبانه به نحوي در ورزش مشاركت داشتند محافظه كارانه بود؛ و اين به معناي بروز اجتناب ناپذير چهره نامطبوع آموزه قبول خطر است و هنوز هم در اكثر حوزه هاي قضايي، هر شركت كننده تمامي خطرهاي جنبي مسابقه را پذيرا است.
آنچه به طور كلي مي توان گفت اين است كه شركت كنندگان كليه خطرهاي صدمات غير عمدي ناشي از ديگر شركت كنندگان را مي پذيرد، ولي خطر صدمه عمدي و ناديده گرفتن مقررات ايمني مورد قبول آنان نيست .
شركت كننده مصدوم در دعواي تقصير مجبور است كه در مقابل آموزه هاي رضايت و تقصير زيان ديده چاره انديشي كند و ضمناً نمي تواند خسارات وارده بر خود را از بازيكن ديگري كه وظيفه مراقبتي محوله را نقض نكرده درخواست كند .
به طور كلي بايد دانست كه تامين خسارت زيان ديده چندان كار ساده اي نيست مثلاً در موارد زير ، مرتكب ، مسئول و ملزم به پرداخت خسارت است : موردي كه يك بازيكن بسكتبال بدون جهت به بازيكن حريف كه پشتش به او بوده ضربه زد موردي كه يكي از بازيكنان بر خلاف مقررات فوتبال (ساكر) دروازه بان را در محوطه جريمه با لگد مصدوم كرد موردي كه يكي از بازيكنان بيس بال عمدا خود را به بازيكن ديگري كه در فاصله مربع سفيد (حدود 5/1) قرار داشت كوبيد و بالاخره مي توان به مورد پرتاب كننده توپ در بيس بال اشاره كرد كه بدون اخطار قبلي و عمداً توپ را به زننده ضربه (باتر) زد.110
با وجود همه اين موارد، خسارات صدمات زير از وي دادگاهها قابل جبران تشخيص داده نشده است موردي كه بازيكن مستقر در پايگاه دوم در بازي بيس بال در اثر لغزيدن غير عمدي بازيكن تيم مقابل مصدوم گرديده يا موردي كه چوب بيس بال در نتيجه لغزيدن از دست بازيكن به بازيكن ديگر اصابت كرده و يا برخورد اتفاقي بازيكن بسكتبال به بازيكن تيم رقيب.
بنابراين ، بديهي است كه بازيكنان كليه خطرهاي عادي و قابل پيش بيني هر ورزش خاص را مي پذيرد ، ولي خطر صدمات ناشي از اقدامات غير منتظره و خلاف روحيه ورزشي همبازيهاي خود را كه بي محابا ايمني ساير بازيكنان را به مخاطره مي اندازند، نخواهند پذيرفت.
ورزش هاي خشن از نظر امكان بالقوه جبران خسارت با ساير ورزش ها تا حدي فرق دارند البته در اين گونه ورزش ها ، درگيري ميان بازيكنان تا ميزان مشخصي قابل انتظار است و بخشي از آنها به حساب مي آيد.
با وجود اين ، شركت در بازي فوتبال كه ضرورتاً مستلزم درگيريهاي بدني است به معناي رضايت به درگيريهايي نيست كه به موجب مقررات آن ورزش ممنوع شده است ، مشروط بر اينكه آن مقررات به منظور حفاظت از بازيكنان وضع شده باشد نه اينكه صرفاً نقش اداره بازي را ايفا كند .
در يكي از پرونده هاي اخير ايليونز سعي بر اين است كه وضعيت شكايات ورزشي در آن ايالت روشن شود در اين پرونده بازيكن نوجواني كه در پست دروازه باني هاكي روي يخ در حياط منزل دوست خود بازي مي كرده مصدوم مي شود .111
در راي دادگاه اولين سئوال اين است كه آيا هاكي روي يخ يك ورزش خشن است ؟ آيا شركت كنندگان در اين بازي سازمان يافته اند و تحت نظر مربي به فعاليت مشغول بوده اند ؟ پس از اينكه هاكي روي يخ يك ورزش خشن تلقي گرديد، دادگاه به اين ضابطه توجه مي كند كه در اين گونه ورزش ها صرف تقصير براي احراز سبب دعوا كافي نخواهد بود و عمدي بودن عمل و سوء نيت مرتكب براي اينكه شكايت مبتني بر تقصير بازيكن پذيرفته شود ضروري است .
عمد و سوءنيت عبارت است از رفتاري كه مرتكب در ناديده گرفتن ايمني ديگران كوتاهي و يا بي پروايي مي كند و عمل خوانده در اين مثال نه عمدي بوده است و نه همراه با سوء نيت .
بنابراين ، اساساً، صدمات ناشي از ورزش هاي خشن كه در روال طبيعي آنها حادث مي شود. عمدي و همراه با سوء نيت تلقي نخواهد شد، به همين جهت براي اقامه دعوا تحت عنوان تقصير كافي نخواهد بود.
قسمت 2: ساير شركت كنندگان(شركاء):
ساير افرادي كه به نوعي در عمليات ورزشي دخالت دارند نيز در زمره اين بحث قرار مي گيرند و بحث در مورد حقوق و تكاليف آنها لازم به نظر مي رسد زيرا اين افراد هم به نوعي ، ورزش مرتبط بوده و مي توان اعمال ارتكابي توسط آنان را مرتبط به بند 3 ماده 59 دانست :
1-2-2 – مربيان : اين افراد كساني هستند كه به طور مستقيم در فعاليت ورزشي دخالت نداشته اما وظيفه نظارت مستمر بر ورزشكاران و مراقبت جسماني ورزشكار را عهده دار مي باشند. گاهي پيش مي آيد كه وي بدون توجه به احتياطات لازم مربوط به وظايف خود در قبال بازيكن دست به اعمال و رفتاري مي زند كه خواسته يا ناخواسته باعث بوجود آمدن مسئوليت خود مي شود. بعنوان مثال مي توان اينگونه گفت كه چنانچه يك مربي بدون توجه به آمادگي يك بازيكن او را وادار
به مسابقه مي كند كه در آن لحظه ورزشكار از لحاظ جسماني آمادگي آن نوع تمرين يا مسابقه خاص را نداشته و به لحاظ همين صدمه جسماني به وي وارد مي ايدمربي مسئول خواهد بود.
از طرفي ديگر مربي بايد صلاحيت علمي و فني براي آماده سازي ورزشكار در مورد آن ورزش خاص را داشته باشد و چنانچه در اين راستا اموزش نادرستي به ورزشكار بدهد كه باعث آسيب ديدن او شود نيز وي ضامن مي باشد و مسئوليت قانوني خواهد داشت ، همچنين عدم شناخت صحيح از توانايي هاي ورزشكار كه شامل مهارت ، قدرت بدني و ميزان فشار بر بدن ورزشكار است ممکن است منجربه بروز حادثه شودکه مسيوليت اين امربامربي ميباشد. في المثل فردي كه بعنوان شناگر به معلم شنا سپرده مي شود و بعلت ناتوان بودن در اعضاي اصلي دست و پامربي به خاطر قوي شدن قدرت اووي را اجبار به طي مسافت طولاني در آب مي کند وچنانچه حادثه اي براي وي رخ دهد براي معلم شنا كه بعنوان مربي بوده است مسئول مي باشد.
يكي از مطالب مهم در مورد انجام وظايف مربي در ورزش “وظيفه مراقبت” مي باشند ، مربيان بايد به نوعي رسيدگي به ورزشكاران مديريت نمايند كه بتوانند با توجه به سن و نوع فعاليت ورزشي از بروز انواع حادثه پيشگيري نمايند در عمل ديده مي شود كه تعداد زيادي ورزشكار بعلت نبودن فضاي كافي در يك محيط جمع مي شوند تا توسط يك مربي تحت آموزش قرار گيرند در چنين موقعيتي مربي مي بايست با توجه به مجموع شرايط و اوضاع و احوال موجود از جمله سن ، قد ، وزن ، مهارت ، امكانات … برنامه ريزي مناسب جهت جلوگيري از حوادث قريب الوقوع را بنمايد. يكي از موارد ديگر كه در اين قسمت قابل بحث مي باشد نظارت مستمر بر فعاليت هاي ورزشي و


دیدگاهتان را بنویسید