دانلود پایان نامه

اما بحث آخری که درمورد تجزیه شرکتها وجود دارد و قانونگذار به خوبی آن را پیش بینی و بیان نموده ماده 614 مورد بحث شرکت متوقف و شرکت مشمول ماده 216و217این قانون است که نمی تواند ادغام یا تجزیه شوند. شرکت متوقف درقانون جدید تعریف نشده لیکن در باب دوم ،فصل اول به اعلام توقف مبادرت کرده و شرایط وضوابط را مشخص می کند. با این اوصاف شرکت متوقف شرکتی است که ازتادیه ی دیون خود عاجز شده و طلبکاران تقاضای ورشکستگی او را ازدادگاه درخواست دارند. همچنین در ماده 216اگر براثر زیانهای وارد شده اموال شرکت براساس صورتهای مالی از نصف سرمایه ثبت شده شرکت کمتر شود، مدیر یامدیران باید به فوریت مجمع عمومی فوق العاده را دعوت کنند تا درباره انحلال تبدیل یا بقای شرکت تصمیم گیری شود و… . همچنین درماده 217 اگر بر اثر زیانهای وارد شده اموال شرکت براساس صورتهای مالی ازنصاب مقرر در این قانون کمتر شود، مدیر یا مدیران باید به فوریت مجمع عمومی فوق العاده را دعوت کنند تا درباره ی انحلال ،تبدیل،یا بقای شرکت تصمیم گیری شود.

پس شرکت که شرایط ماده 217و216 را داشته باشند یعنی زیانهای آن به حدی برسد که اموال آن از حد مقرر قانونی کمتر شود یا اموال شرکت براساس صورت مالی ازنصف کمتر شود اگر این شرکت ها نتوانند این مشکل را حل کنند شرکتها نمی توانند طرح ادغام یا تجزیه را عملی سازند. همچنین شرکتهای متوقف هم نمی تواند چنین طرحی را عملی سازد. قانونگذار چنین سختگیری رامطمئنا” باتوجه به دلایلی که دارد ذکر کرده است، یکی ازاین دلایل حفظ حقوق طلبکاران شرکت درتوقف است. چون تا حقوق این افراد پرداخت نشود محقق نیست که شرکت چقد رسرمایه دارد شاید با پرداخت این طلبها ازنساب مقرردر این قانون کمتر شود و یا از نصف سرمایه ثبت شده که هر شرکت باید حداقل نسابی را درشرکت داشته باشد و اگر از این نساب کمترشود طبیعتا” نمی توان طرح تجزیه را پی ریزی کند. چون ذینفعان می توانند انحلال شرکت را از دادگاه صالح درخواست کنند. پس شرکتی که منحل می شود نمی تواند طرح تجزیه داشته باشد.

 

دسته بندی : آموزشی