دانلود پایان نامه

صورت هدفمند و سازمان يافته بهره‌مند شوند. بيشترين کاربرد مديريت زمان مي‌تواند در جوانان و نوجوانان باشد چرا که اين قشر از جامعه در آينده بعنوان نسل جديد چرخهاي اقتصادي، علمي، فرهنگي کشور را به عهده خواهند داشت. با توجه به اهميت فراگيري اصول مديريت زمان و آگاهي از مهارت نوجوانان و جوانان در مديريت زمان، تأثير آن در سلامت جامعة فرداي ما مي‌باشد. اين تحقيق شايد وسيله‌اي جهت فراگيري و انتقال آن به ديگران و گامي در جهت رشد و تعامل جامعه برداشته شود. ضرورت توجه به مديريت زمان بخصوص درکلان شهر تهران که نوجوانان و جوانان زيادي از وقت خودشان را به طرق مختلف از جمله ماندن در ترافيک و استفاده نادرست از اينترنت و بازي‌هاي کامپيوتري و قدم زدن (پرسه زدن) در کوچه و خيابان و از اين قبيل از دست مي‌دهند، حائز اهميت است.از طرفي ديگر، پيچيدگي شرايط زندگي به واسطه ظهور رسانه‌هاي مختلف، موقعيت‌هاي پيچيده اجتماعي و اخلاقي، تغييرات اجتماعي، انتظارات و ارزش‌ها، فرصت را براي نوجوانان وجوانان تنگ‌تر و شرايط را بسيار سخت‌تر کرده است. به همين دليل، آموزش راهبردهاي مديريت درست زمان براي نوجوانان وجوانان در کشور ما يک ضرورت است. از آنجا که نوجوانان و بخصوص جوانان پرمشغله‌ترين قشر جمعيت جوان هستند، همچنين قشر عظيمي از جمعيت کشور مان را تشکيل مي دهند،ارائه راهبردهاي مديريت زمان به آنان، بسيار مهم به نظر مي‌رسد.
اهداف تحقيق
هدف کلي
تعيين ميزان مهارت مديريت زمان در نوجوانان و جوانان شهر تهران
هدف جزئي
1- تعيين تفاوتهاي نوجوانان با جوانان در مديريت زمان.
2- بررسي رابطه بين ميزان مديريت زمان و ميزان تماشاي برنامه‌هاي تلويزيون.
3-تعيين تفاوت هاي نوجوانان و جوانان در مديريت زمان از نظر جنس،تحصيلات ووضعيت پايگاه اقتصادي و اجتماعي.
سؤالات تحقيق
سؤال اصلي
ميزان مهارت مديريت زمان در نوجوانان و جوانان تهراني تا چه حد است؟
سؤال فرعي
1- آيا بين ميزان مهارت مديريت زمان در نوجوانان و جوانان تفاوت وجود دارد؟
2- آيا بين ميزان تماشاي برنامه‌هاي تلويزيون با مديريت زمان نوجوانان و جوانان رابطه وجود دارد؟
3- آيا بين ميزان توانايي مديريت زمان در نوجوانان و جوانان با جنس، تحصيلات و پايگاه اقتصادي و اجتماعي رابطه وجود دارد؟
فرضيه‌هاي تحقيق
فرضيه اصلي
ميزان مهارت مديريت زمان در جوانان بيشتر از نوجوانان است.
فرضيه فرعي
1- بين ميزان مهارت مديريت زمان نوجوانان با جوانان تفاوت وجود دارد.
2- ميزان مهارت مديريت زمان در نوجوانان و جوانان با ميزان تماشاي برنامه هاي تلويزيون رابطه معني دار وجود دارد.
3-ميزان مهارت مديريت زمان در نوجوانان و جوانان دختر بيشتر از پسر است.
4-ميزان مهارت مديريت زمان در نوجوانان و جوانان با تحصيلات رابطه معني داري وجود دارد.
5- ميزان مهارت مديريت زمان درنوجوانان و جوانان با پايگاه اقتصادي-اجنماعي رابطه معني دار وجود دارد.
تعريف واژه‌ها و اصلاحات فني و تخصصي (مفهومي و عملياتي)
تعريف مفهومي: تعاريفي که مفاهيم را با استفاده از ديگر مفاهيم توصيف مي‌کنند.
مديريت زمان: در تعريف مديريت زمان بين صاحبنظران توافقي وجود ندارد ،بسياري از نويسندگان به تعريف لاکين7 استناد مي‌کنند. لاکين 1973 مي‌گويد: مديريت زمان يعني فرآيند تعيين نيازها، گزينش هدف‌ها براي وصول به اين نيازها، تعيين اولويت و برنامه‌ريزي کارها(سواري،1388). از نظر کلاسنز8 و همکاران (2007)، مديريت زمان، رفتارهايي هستند که هدف آن‌ها استفاده مؤثر از زمان،وقتي که فعاليتهاي هدفدار در حال انجام است، به عبارتي مديريت زمان يعني ارائه شيوه‌هاي علمي و مؤثر، صرفه‌جويي در وقت و مهارکردن آن جهت دستيابي به موفقيت بيشتر در کار و زندگي است. مديريت زمان بعنوان يک راهبرد پيش‌بيني کننده‌اي است که مي‌تواند نوجوانان و جوانان را در استفاده از فرآيندهاي خود تنظيمي برانگيزاند.مديريت زمان شامل مهارتهاي برنامه‌ريزي،اولويت بندي ، اجرا و کنترل کردن ، نظم داشتن و هدف داشتن است.مديريت زمان به معني خود مديريتي است به عبارتي به معني در اختيار گرفتن زمان و کار خويش است، و ممانعت از هدايت شدن فرد به وسيه امور و حوادث.مديريت زمان به معني استفاده مؤثر از منابع زمان و پيدا کردن راهي براي رسيدن به اهداف شخصي است.
تعاريف عملياتي: شامل فرآيندهايي است که پژوهشگر جهت تثبيت موجوديت پديده‌اي از طريق مفهوم دنبال مي‌کند، تعريفي که بر ويژگي‌هاي قابل مشاهده استوار است.
مديريت زمان: مديريت زمان در اين پژوهش نمره‌اي است که پاسخگوازطريق شاخص هاي مديريت زمان درپرسشنامه 36 گويه‌اي بدست مي‌آورد.
شاخص هاي مديريت زمان
هدفگذاري
تعريف مفهومي:هدفهاي ماتعيين کننده استراتژي ما هستند.اگر دقيقا بدانيم که هدفهاي ما چه هستندو براي اينکه به وضوح ببينيم که رهسپار کجا هستيم بايد آن هدف ها را به شکل روشن وشفاف درآوريم.
تعريف عملياتي:منظور از هدفگذاري نمره اي است که فرد در پرسشنامه مديريت زمان سوالات (35-33-31-27-20-19-15-14-13-11-10) کسب مي کند.
اولويت بندي
تعريف مفهومي:اولويت بندي يعني چينش صحيح هدفها بر حسب ضرورت و فوريت،اگر شما ليست بلند بالايي از تکاليف که احتياج به انجام ان هاست، داريد،از کجا شروع کنيد؟ اين کليد مديريت زمان است. بخش زيادي از مدريت زمان در زمينه تعيين اولويت و شناخت، تکاليفي است که مهم هستند.
تعريف عملياتي:منظور از اولويت بندي نمره اي است که فرد در پرسشنامه مديريت زمان در سوالات
(34-32-30-28-26-23-22-16-9) کسب مي کند.
برنامه ريزي
تعريف مفهومي:پيش بيني و مکتوب کردن فعاليتها به همراه تخمين و ذکر کردن مورد نياز هر فعاليت که در دوره اي (ساعات آينده،روز آينده،هفته آينده ،ماه آينده)لازم است انجام شود.
تعريف عملياتي:منظور از برنامه ريزي نمره اي است که فرد در پرسشنامه مديريت زمان در سوالات
(36-29-25-24-21-18-17-12-8-7) کسب مي کند
فصل دوم
مباني نظري و پيشينه تحقيق
مقدمه
بررسي مسائل در خصوص نوجوانان و جوانان به عنوان نسل مولد و آينده‌ساز جامعه، همواره مدنظر کارشناسان و صاحبنظران بوده است. اين مرحله از زندگي، معرف تغيير عميقي است که نوجوان و جوان را از کودک جدا ساخته و کاملاً دگرگون مي‌سازد. علم مديريت زمان از جمله علوم رفتاري است که حدود 300 سال قدمت دارد. پرداختن به روش‌ها و فنون اين علم بدون توجه به مباني نظري و پژوهشهاي انجام شده در اين حوزه نمي توان قانع کننده باشد. مديريت زمان براي نوجوانان و جوانان يکي از مسائل مهم و جدي مي‌باشد. به همين خاطر پژوهشگران را به اين سو سوق داده که نوجوانان وجوانان براي استفاده بهينه از زمان خود چگونه رفتار خواهند کرد و البته در خصوص مديريت زمان نوجوانان و جوانان پژوهش زيادي انجام نشده است. در اين فصل مرور و بررسي مطالعات و تحقيقات پيشين در زمينه موضوع مورد تحقيق صورت مي‌گيرد. نحوه ارائه مطالب به اين شکل است که مباحث نظري زمان، مديريت زمان، نوجوانان و جوانان، همچنين مفهوم روانشناختي مديريت زمان، مفاهيم کليدي مديريت زمان، اصول مديريت زمان، قوانين مرتبط با مديريت زمان، عوامل اتلاف زمان، راههاي استفاده بهينه از زمان، فوايد مديريت زمان،مباني نظري رسانه و نتايج تحقيقات انجام شده در داخل کشور و خارج از کشور ارائه خواهد شد.
ماهيت و مفهوم زمان
ماهيت “زمان” يکي از بزرگترين رازها و پرسش‌هاي مردمان باستان بوده است. پرسشي که هنوز هم پاسخي براي آن يافت نشده است. عليرغم دستاوردهاي علمي بشر در سده‌هاي گذشته، هيچگونه پيشرفتي در زمينه درک مفهوم زمان و تعريفي از آن به دست نيامده است.
بحث از زمان به صورت مستقل براي فلاسفه يونان باستان مطرح نبوده است؛ پي بردن به چگونگي تشکيل جهان و شناسايي عناصر اوليه تشکيل دهنده آن و نيز واحد يا کثيربودن پديده‌ها موضوعات اساسي‌اي بودند که ذهن متفکران يونان باستان را به خود مشغول مي‌کردند. (موسوي کريمي، 1389)
واژه زمان در زبان پارسي و عربي مشترک است؛ در زبان پهلوي Zaman، در ايران باستان jemana و در سرياني zabana آمده است. قرنها پس از ظهور زرتشت اولين بار به خداي زمان در بين ايرانيان اشاره مي‌شود. هم چنين برخي از محققين معتقدند خداي زمان از خدايان قديم آريايي‌هاست. (ابراهيمي، 1373).
امروزه در زبان فارسي مي‌گوييم وقت طلاست. در زبان‌هاي ديگر نيز تعبيرهاي متفاوتي چون وقت الماس است، وقت جواهراست، بکار رفته است. اما ارزش زمان بيش از طلاست و قابل مقايسه با آن نيست. ارزش والايي که وقت دارا است بايد به گونه‌اي شايسته و بايسته از زمان در دسترس استفاده نمود.
بسياري از افراد ادعا مي‌کنند که وقت آنها به هدر نمي‌رود و ابراز مي‌دارند که: “من خيلي سازمان‌دهي شده کار مي‌کنم، مي‌دانم کجا مي‌روم، مي‌دانم چکار مي‌کنم و ….” اين گروه از افراد در اقليت هستند زيرا زمان، با ارزش‌ترين منبعي است که در اختيار انسانها قرار دارد و تمامي منابع ديگر به شرط وجود زمان، ارزش مي‌يابند و به دليل همين ارزش و اهميت، توجه به زمان در بسياري از فرهنگها و زبانهاي مختلف تکرار شده است. زمان بسيار با ارزش‌تر از پول است و به همين دليل اين سرمايه بايست بسيار دقيق بکار گرفته شود. ما هنگامي قادر خواهيم بود برداشت درستي از زندگي بر روي کره زمين داشته باشيم که بتوانيم وقت معيني براي زندگي در اين کره خاکي بدست آوريم.
خيلي از مردم نسبت به روزهاي بدون بهره‌وري و بي‌حاصل خود بي‌تفاوت هستند در حالي که همگي ما مايل هستيم کارهاي بسياري را در يک روز انجام دهيم، ولي معلوم نيست کارهايمان چقدر ارزش داشته و بر چه اساسي اولويت‌بندي شده‌اند و چقدر وقت بايد صرف آنها کنيم. مثلاً گاهي اوقات براي گرفتن يک جوراب يا ارسال يک نامه بيشتر از اهميت آن موضوع وقت صرف مي‌کنيم.
زمان برخلاف ساير منابع مثل پول، تجهيزات و چيزهاي ديگر ثابت است و ما ني‌توانيم بيشتر از آنچه که هست ايجاد کنيم؛ اگر کاري را که ما انجام مي‌دهيم متناسب با زمان‌ نباشد تنها کاري که مي‌توانيم انجام دهيم اين است که مقدار کار را تغيير دهيم و اين کار همان “مديريت زمان” است.
زمان از منابع ارزشمند، محدود و البته غيرقابل جايگزين در اختيار بشر است. اين منبع، قابليت ذخيره شدن را ندارد. از اين رو مديريت زمان، اهميت يافته و مورد توجه جدي است. (صفا، 1389)
برايان پوسر (2002) مي‌گويد نکته مهم در مورد زمان، جهت آن است که به طور مستقيم از گذشته به طرف آينده است. يکي از فيلسوفان يونان باستان گفته است که هرگز دوبار در يک رودخانه شنا نمي‌کنيم يعني زندگي دائماً در شرف آغاز است مانند فصلها و سالها.
نوع تلقي از زمان در ميان جوامع مختلف، يکي از شاخص ها‌ و معيارهايي است که از طريق آن مي‌توان درباره ماهيت و کارآمد بودن زمان، در رشد و بالندگي آن جامعه قضاوت کرد. زمان در بعضي از جوامع يک مقوله خطي و ساده ‌و در بعضي از جوامع يک مسئله غيرخطي و پيچيده است. اين تعبير از زمان بر نحوه استفاده و عملکرد افرادي که در چارچوب ارزش‌هاي آن جامعه قرار دارند تأثير مي‌گذارد.
درباره تلقي از زمان سه نوع زمان را مي‌توان نام برد:
الف: حال مدار: در اين نوع زمان، زمان تقريباً وجود ندارد و آينده ناديده گرفته مي‌شود و هر چه هست، اکنون است که در آن قرار داريم.
ب: گذشته‌مدار: در اين نوع زمان، تلاش مي‌شود تا سنت‌هاي کهن را احياء و اين سنت‌ها را در زمان حال حفظ کنند و در واقع حال ادام? گذشته مي‌شود.
ج: آينده‌مدار: در اين نوع از زمان، همواره يک مطلوب وجود دارد که سعي مي‌کنند آن را به دست آورند،

دسته‌ها: No category

دیدگاهتان را بنویسید